Urofuraginum 50 mg 30 tabletek

Skład
1 tabletka zawiera 50 mg akrytoiny/furaginy/furazydyny.

Działanie
Pochodna nitrofuranu, chemioterapeutyk aktywny wobec Gram-dodatnich i Gram-ujemnych bakterii wywołujących zakażenia dróg moczowych. Działa silnie bakteriostatycznie m.in. na Staphylooccus aureus, S. epidermidis, S. faecalis, Salmonella spp., Shigella spp., Proteus spp., Klebsiella spp., Escherichia spp., Enterobacter spp. Wykazuje działanie przeciwpierwotniakowe i niewielkie przeciwgrzybicze. UroFuraginum nie działa na Pseudomonas aeruginosa i większość szczepów Proteus vulgaris. Furagina szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, osiągając Cmax we krwi w ciągu 0,5 h. Stężenia we krwi i tkankach są niewielkie. Jest wydalana z moczem, w którym osiąga stężenia terapeutyczne. Przyjmowanie furaginy z pokarmem wysokobiałkowym zwiększa jej dostępność biologiczną i zwiększa stężenie leku w moczu.

Wskazania
Leczenie ostrych i przewlekłych niepowikłanych zakażeń dolnych dróg moczowych wywołanych przez pałeczki okrężnicy (Escherichia coli).

Przeciwwskazania
Nadwrażliwość na pochodne nitrofuranu lub substancje pomocnicze preparatu. Ciężka niewydolność nerek (skąpomocz, bezmocz). Rozpoznana polineuropatia (np. cukrzycowa). Niedobór G-6-PD (ze względu na ryzyko wystąpienia niedokrwistości megaloblastycznej lub hemolitycznej). W I trymestrze ciąży przyjmowanie uroFuraginum jest przeciwskazane.

Środki ostrożności
Ostrożnie stosować u pacjentów z niewydolnością nerek, niedokrwistością, niedoborem witamin z grupy B i kwasu foliowego, chorobami płuc, cukrzycą.

Ciąża i laktacja
Nie stosować w I trymestrze ciąży. Z uwagi na ryzyko wywołania niedokrwistości hemolitycznej u płodu należy zachować szczególną ostrożność u kobiet w III trymestrze ciąży. UroFuragina nie może być stosowana w okresie karmienia piersią.

Działania niepożądane
Lek jest zazwyczaj bardzo dobrze tolerowany. Najczęściej występują: nudności, ból głowy, nadmiernie oddawanie gazów. Rzadziej (nie więcej niż u 1% pacjentów): sinica wskutek methemoglobinemii, zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, neuropatia obwodowa, także o ostrym lub nieodwracalnym przebiegu (do jej wystąpienia szczególnie predysponują: niewydolność nerek, niedokrwistość, cukrzyca, zaburzenia elektrolitowe, niedobór wit. B), ostre, podostre i przewlekłe reakcje nadwrażliwości na pochodne nitrofuranu, dotyczące układu oddechowego (gorączka, dreszcze, kaszel, ból w klatce piersiowej, wysięk do jamy opłucnowej), zaparcia, biegunka, niestrawność, ból brzucha, wymioty, zapalenie ślinianek, zapalenie trzustki, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, łysienie, złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, zakażenia drobnoustrojami opornymi na pochodne nitrofuranu (najczęściej pałeczkami z grupy Pseudomonas lub grzybami z rodzaju Candida), świąd, pokrzywka, anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy, wysypka, polekowe zapalenie wątroby, żółtaczka cholestatyczna, martwica miąższu wątroby. Pochodne nitrofuranu mają negatywny wpływ na czynność jąder - mogą powodować zmniejszenie ruchliwości plemników, zmniejszać wydzielanie nasienia oraz prowadzić do patologicznych zmian w morfologii plemników.

Interakcje
Probenecyd (w dużych dawkach) i sulfinpirazon zmniejszają wydzielanie kanalikowe pochodnych nitrofuranu, mogą powodować kumulację furaginy w organizmie, zwiększając jej toksyczność. Zmniejszają jednocześnie stężenie furaginy w moczu poniżej MIC, osłabiając jej skuteczność terapeutyczną. Antybiotyki aminoglikozydowe i tetracykliny nasilają działanie przeciwbakteryjne furaginy. Chloramfenikol i rystomycyna nasilają działanie hemotoksyczne furaginy. Atropina opóźnia wchłanianie pochodnych nitrofuranu, nie wpływając na ich biodostępność. Witaminy z grupy B zwiększają wchłanianie pochodnych nitrofuranu. Podczas podawania pochodnych nitrofuranu stwierdzano fałszywie dodatnie wyniki oznaczeń stężenia glukozy w moczu z użyciem roztworów Benedict'a i Fehling'a. Testy wykonywane metodami enzymatycznymi były prawidłowe.

Dawkowanie
Doustnie. Dorośli: w pierwszym dniu leczenia 100 mg 4 razy na dobę, następnie 100 mg 3 razy na dobę. Dzieci 2-14 rż.: 5-7 mg/kg mc. na dobę w 2 dawkach podzielonych. Dzieci poniżej 2 rż.: dawkę należy ustalić indywidualnie. Należy zachować szczególną ostrożność podając lek małym dzieciom ze względu na ryzyko zadławienia. Leczenie trwa zwykle 7-10 dni. W razie konieczności kurację można powtórzyć po upływie 10-15 dni.
UroFuragin należy przyjmować z posiłkiem wysokobiałkowym.

Uwagi
Podczas długotrwałego stosowania UroFuraginy należy kontrolować morfologię krwi oraz biochemiczne parametry czynności nerek i wątroby. Preparat może powodować zaburzenia układu nerwowego, tj. zawroty głowy, senność, zaburzenia widzenia, które mogą upośledzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.